Extravagant uiterlijk

Ben jij normaal? Of juist extravagant? Wellicht iets aan de alternatieve kant?

Hoe belangrijk is het eigenlijk om uniek eruit te zien? Voel je je dan ook unieker dan zonder al die ‘toeters en bellen’? Wat vinden wij eigenlijk van extravagantie? In deze blog zet ik graag enkele ervaringen uiteen, in de hoop dat ook jij je hart zult volgen.

Soorten extravagantie

Als ik denk aan extravagante uiterlijken, denk ik aan een breed scala aan kleuren en materialen. Aan toevoegingen; sieraden. Ik ken mensen waarvan ik durf te beweren dat ze extravagant zijn, terwijl ze er doodnormaal uitzien. Of in elk geval ‘best normaal’ dan. Naar mijn idee ligt extravagantie in meer dan het uiterlijk. Een manier van voorkomen, van doen en laten, van spreken, maar ook een manier van denken.

De manier waarop je in het leven staat.

Een mooi voorbeeld van innerlijke extravagantie

Ik ken een dame, ze wil viral gaan met haar levenspositivering, Vera Mulder. Het is een geweldig mens, met enorm leuke verhalen in haar online feed! Ze kampt met een ongedefinieerde ziekte, waardoor ze eigenlijk elk jaar minder en minder kan. Heel triest en zwaar klote (het is gewoon zo) dat dit haar overkomt! Maar oh, wat is zij positief! Onvoorstelbaar… Zoek haar verhalen op en kom tot dezelfde conclusie als ik: “Wat miep ik ook veel in m’n leven… Wees blij dat je gezond bent! Neem dat niet voor vanzelfsprekend aan en wees elke dag een beetje meer blij met de dagelijkse overwinningen”. Ga voor meer info naar: 1234hetleven.nl

In dit voorbeeld durf ik zeker te spreken van extravagantie. Zó positief, dat zie je eigenlijk zelden om je heen. De positiviteit is – als je er over na gaat denken – bijna abnormaal; zó fijn als dat voelt om te zien in iemand. Het interne bijzondere wordt van buitenaf zichtbaar; extravagant dus.

The other side

Natuurlijk zijn er ook nog tig voorbeelden te benoemen van extravagante uiterlijken die we allemaal op straat kunnen tegenkomen. Ikzelf ben daar een (vind ik zelf) behoorlijk bescheiden voorbeeld van. Een handjevol piercings in mn gezicht/oren en een afdeling voor de tattoo’s.

De extreemste versie hierin, is denk ik wel een mens met een volledig afgetattoeerd, volledig volgehangen met ijzerwerk en eventueel nog een ingeknipte tong of geimplanteerde hoorntjes op de schedel.

Vind je dat mooi? Is waarschijnlijk de eerste vraag die je in je hoofd beantwoord als je dat ziet. Is dat belangrijk? Zou je je direct daarna kunnen afvragen. Jij hoeft iets niet mooi te vinden, zolang diegene er zélf maar gelukkig mee is. Toch? Of vraag jij ook eerst altijd je buurman om advies?

Ik vind mijn eigen piercings mooi. Ook omdat ze er al zo lang in zitten, wordt het eigen. Vergelijk het met een nieuwe bril die je draagt. Als je hem elke dag op hebt, de hele dag, wordt het jouw vaste spiegelbeeld. Toch zijn er altijd mensen die er iets van vinden en er iets van moeten zeggen. En dan zijn dat over het algemeen de negatieve reacties.

Waarom? Dat heb ik me altijd wel afgevraagd. Jij hoeft er immers niet mee rond te lopen. Dat geef ik ook altijd aan klanten mee in mijn kapperstoel: de mening van sommigen in je omgeving zou kunnen meewegen, maar jij bent degene die het kapsel draagt, dus jij moet je er ook mee kunnen identificeren. Doen wat je hart zegt. Dat is altijd de beste keuze voor jezelf.

Serietip

Tot slot wil ik nog een serietip geven. “Pose!” Echt een aanrader als het gaat om extravagante uiterlijken! De serie gaat over mensen met een zeer extravagant uiterlijk die ik in dit blog overigens niet geduidt heb: de LGBTQ+ gemeenschap. Kijk ‘m en laat je inspireren door deze bijzondere serie.

Contact